Wat voor velen vanzelfsprekend is, krijgt voor haar nieuwe betekenis: boodschappen doen, de hond uitlaten, een boswandeling of een vriendin bezoeken zijn weer haalbaar zonder permanente angst.
Waar ze zich lange tijd bewust onopvallend kleedde, kiest ze nu juist voor felle kleuren en opvallende looks als uiting van haar herwonnen identiteit.
Hoewel haar broer een levenslange gevangenisstraf uitzit, blijft er een gevoel van urgentie: Astrid leeft intenser uit vrees dat de situatie kan veranderen, maar ze probeert vooral te genieten van de zelfstandigheid die ze terugkrijgt.